دل من تـنها بـود ،

دل من هرزه نـبـود ...

دل من عادت داشـت ، که بمانـد یک جا

به کجا ؟!

معـلـوم است ، به در خانه تو !

دل من عادت داشـت ،

که بمانـد آن جا ، پـشـت یک پرده تـوری

که تو هر روز آن را به کناری بزنی ...

دل من ساکن دیوار و دری ،

که تو هر روز از آن می گـذری .

دل من ساکن دستان تو بود

دل من گوشه یک باغـچه بـود

که تو هر روز به آن می نگری

راستی ، دل من را دیـدی ...؟!!

یک روز پدربزرگم برام یه کتاب دست نویس اورد، کتابی که بسیار گرون قیمت بود و با ارزش

وقتی به من داد تاکید کرد که این کتاب مال توئه مال خود خودته، و من از تعجب شاخ در اورده بودم

که چرا باید چنین هدیه با ارزشی روبی هیچ مناسبتی به من بده.  من اون کتاب رو گرفتم و ی جایی پنهونش کردم

چند روز بعدش به من گفت کتابت رو خوندی؟ گفتم نه، وقتی ازم پرسید چرا گفتم گذاشتم سر فرصت بخونمش

لبخندی زد و رفت…همون روز عصر با ی کپی از روزنامه همون زمان که تنها نشریه بود برگشت اومد خونه ما

روزنامه رو گذاشت روی میز، من داشتم نگاهی بهش مینداختم که گفت این مال من نیست امانته باید ببرمش

به محض گفتن این حرف شروع کردم با اشتیاق تمام صفحه هاش رو ورق زدن و سعی میکردم از هر صفحه ای حداقل ی مطلب رو بخونم

در اخرین لحظه که پدربزرگ میخواست از خونه بره بیرون...

                                                                                                               بقیه در ادامه مطلب ...

گنجشک با خدا قهر بود…

روزها گذشت و گنجشگ با خدا هیچ نگفت .

فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت:

می آید ؛ من تنها  گوشی هستم که غصه هایش را می شنود و یگانه قلبی هستم که

دردهایش را در خود نگاه میدارد…

و سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست.

فرشتگان چشم به لب هایش دوختند،

گنجشک هیچ نگفت و…

                                                         بقیه در ادامه مطلب ...